24
Dec

Polo Nadal chega o Apalpador!

   Posted by: garipano   in Cambiando de tema, Campañas

 

Un ano máis, o noso Apalpador ou Pandegueiro chega ás aldeas, vilas e cidades galegas. Hoxe, 24 de decembro celebrarase a Noiteboa e posibelmente bastantes familias galegas reciban nas súas casas os agasallos desta figura lendaria do Nadal galego. A recuperación deste personaxe faise paseniño e corre da man de diferentes concellos galegos e do asociacionismo xuvenil centrado na nosa lingua e cultura. Sen a súa presenza e sen o seu traballo,  este ano os centros cívicos e socioculturais ademais de moitos colexios, non terían recibido a visita deste personaxe de noso.  Grazas ao intenso esforzo realizado por estes axentes, pudemos comprobar como  un Nadal máis, desde fai uns anos, o Apalpador encheu de castañas as rúas de distintas localidades galegas, de distintos colexios e de bastantes centros socioculturais. Moitos parabéns para todos eles!!!!

Nesta entrada, ademais de felicitarvos as vacacións de Nadal, unhas datas máxicas para as crianzas e non tan crianzas, gostariamos de transmitir tamén os nosos máis sinceiros parabéns á asociación denominada » A Irmandade dos Apañacastañas», un colectivo creado hai un mes aproximadamente e que pretende loitar e traballar para a difusión e expansión do Apalpador en toda a Galiza. Creouse na cidade da Coruña e arelamos que traballe a reo e poda conseguir os seus propósitos!
Na  páxina web da Irmandade dos Apañacastañas tedes preparadas moitas sorpresas! Poderedes coñecer máis de preto as orixes e historia do Apalpador; coñeceredes outras moitas figuras semellantes existentes no Estado Español e no resto do mundo; poderedes participar no I Premio Apalpador; poderedes comprar diferentes pezas relativas ao personaxe do Apalpador (todas elas moi adecuadas para os nosos cativos), entre outras cousas…
Ademais, pola outra banda, os integrantes desta nova asociación están abertos para recibir calquera proposta da xente para axudar na difusión do Apalpador, e mesmo calquera interesado pode botarlles gostoso unha man (que sempre se precisa e é necesaria!). Se o desexades, non dubidedes en rexistrarvos e en vos pór en contacto con eles a través da súa páxina web. Deseguro que seredes benvidos!

Nós rematamos esta entrada felicitándovos o presente Nadal, desexándovos unhas boas vacacións e un bo e próspero aninovo 2011 (esperamos que sexa moito mellor que o actual!!). Deixámosvos coa historia do noso Apalpador e esperamos que nas casas ás que acuda deixe moita felicidade e moitos regalos!!

«O vello Apalpador, ou Pandegueiro como se lle chama en partes do oriente ourensán, é unha figura lendaria galega que achega os agasallos aos nenos polas datas de nadal. Este xigante, de oficio carboeiro, baixaba das devesas e apalpaba as barriguiñas dos cativos. Se estaban cheas dicía: «así, así esteas todo o ano» e deixáballes unha presa de castañas. Senón calaba, pero deixáballes tamén as castañas.

Para tranquilizar aos rapaces, bulideiros pola inquedanza da chegada do Apalpador, os pais cantáballes

Vaite logo, meu meniño (miña meniña)
marcha agora para a camiña
Que vai vir o Apalpador
a apalparche a barriguiña

Xa chegou o día grande
día do noso Señor.
Xa chegou o día grande
e virá o Apalpador.

Mañá é dia de cachela,
que haberá gran nevarada
e há vir o Apalpador
cunha mega de castañas.

Por aquela cemba
xa ven relumbrando
o señor Apalpador
para darvos o aguinaldo.

cachela=plancha furada para asar as castañas
mega=cesta para apañar castañas e outros froitos secos
cemba=parte elevada dunha montaña ou camiño

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Pasado un ano e pico desde que creamos este humilde blogue, parécenos incríbel que tendo creado hai uns meses a categoría  «Plataformas, organizacións, asociacións, colectivos…» (na defensa da lingua galega) aínda non falasemos dun dos básicos na defensa e valorización da nosa lingua: A Mesa pola Normalización Lingüística. A pesares de que esta organización é moi coñecida entre moitos galegos, a «ignorancia» (e permitídenos que empreguemos esta expresión ao respecto) ao redor do universo da lingua galega e que rolda entre unha boa parte da sociedade galega, obríganos a facer unha entrada sobre este colectivo.

A Mesa pola Normalización Lingüística (abreviado «A Mesa») é unha plataforma plural, independente e apartidaria cuxo obxectivo principal é a promoción do uso da lingua galega en todos os ámbitos da vida social propios de calquera idioma. Ten como papel fundamental emprender iniciativas que sensibilicen a poboación e que abran novas vías de uso do galego en distintos ámbitos, así como denunciar activamente todo tipo de discriminacións e agresións que poda sufrir a lingua galega e asegurar que se respecte o seu uso individual e mesmo colectivo.

En abril do ano 1986 diversos colectivos convocaron o chamado «Encontro sobre o estado actual da Normalización Lingüística» que reuniu ao redor de 500 asistentes. Entre os acordos chegados, decidiuse crear unha Mesa Permanente para a Normalización Lingüística que se encargase de pór en práctica as conclusións daquela xuntanza.

A Mesa comezou a conseguir especial relevancia en decembro de 1987, cando o goberno central pediu ao goberno galego para que reitara o esencial da orde do 31 de agosto de 1987 pola que se incorporaba o galego como lingua vehicular do ensino. A Mesa non ficou calada e convocou a institucións, APAs, asociacións cívicas, organizacións políticas, sindicatos e a toda a cidadanía en xeral a unha grande mobilización o 13 de decembro do 1987 co fin de defender o proceso de normalización lingüística no ensino, baixo o lema «Aprender en galego non é delito». Esta manifestación convocou a máis de 25.000 persoas.

Desde a súa creación, A Mesa desenvolveu numerosas campañas e denuncias que a acabaron por converter nun referente social moi importante no terreo da normalización da lingua galega. Hoxe é xa unha organización consolidada e implantada en toda a Galiza con máis de 4.000 socios e socias.

Un dos aspectos fundamentais do espírito de traballo da Mesa é o esforzo por ser a causa común do traballo  pola normalización do idioma, polo que sempre procura implicar nas súas accións e actividades a todo tipo de organizacións, institucións ou empresas. Este traballo de colaboración pode ser realizado de xeito puntual ou de maneira continuada. Así por exemplo, no mundo do ensino, A Mesa forma parte dunha plataforma estábel que funciona desde hai anos pola incorporación do noso idioma na escola: CCOO (Comisións Obreiras), CIG (Conferderación Intersindical Galega), STEG (Sindicato dos Traballadores do Ensino de Galiza), Asociación Socio-Pedagóxica Galega e NEG (Nova Escola Galega).

As actividades da Mesa deséñanse con finalidades sensibilizadoras e reivindicativas. As campañas sensibilizadoras teñen un importante elemento informativo e van dirixidas á poboación en xeral, aos comerciantes, empresarios, etc. As accións reivindicativas refírense ás Institucións ou grandes empresas e consisten na denuncia de discriminacións lingüísticas do galego ou do incumprimento da Lei de Normalización Lingüística, aprobada en 1983, mais incumprida aínda hoxe en moitos dos seus artigos. Tamén organizan campañas de felicitación cando unha empresa ou colectivo se destaca de maneira positiva polo uso e promoción do noso idioma. Tanto as accións de denuncia como as felicitacións realízanse a través de cartas directas, notas de prensa que se publican nos medios de comunicación ou edición de miles de tarxetas postais cun texto común que se distribúen entre a poboación para que as persoas as asinen e envíen a nivel individual.

Os campos nos que actúa A Mesa son moi diversos, entre eles, cabería destacar os seguintes: Ensino, Toponimia, Comercio e Empresa, Administración, Banca, Galego exterior, Público en xeral, etc…tamén teñen realizado campañas de denuncia e accións normalizadoras noutros campos: deportes, medios de comunicación, igrexa, xustiza, universidade, informática, etc. Organizan actividades lúdicas e de debate: encontros, charlas, concertos, carreiras polo idioma, teatro, festas…

Editan un boletín trimestral con informacións das súas actividades que lles envían aos seus socios e socias e a outras organizacións ou persoas que o soliciten.

Fan recopilacións de prensa e editan volumes anuais nos que se recollen todas as novas que se produciron ao longo do ano ao respecto da lingua. Estes volumes póñense á venda e constitúen un valioso arquivo documental sobre a realidade lingüística.

Para poder realizar o seu traballo, precisan da colaboración e apoio económico dos socios/as polo que tamén realizan exposicións para dar a coñecer as súas actividades e campañas de afiliación coas que amplían o número de socios/as comprometidos/as co idioma.

Se quixeres coñecer máis sobre as actividades da MESA, ofrecémosvos a ligazón na que poderedes atopar máis información ao respecto. E se estás interesado, non dubides en te converteres en socio desta organización!!

Páxina web d’ A Mesa pola Normalización Lingüística

Asóciate !!!!

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 

A asociación Galiza co Galego continúa o seu traballo para poder pór en marcha o vindeiro curso académico 2011-2012 as «Novas Galescolas». Xa levan conseguidas 2179 sinaturas e apoios; precisan de 3000 para pór en funcionamento a rede popular de ensino en galego. No mes de outubro conseguiron chamar a atención  de diversos organismos e sindicatos da Galiza cos que mantiveron unha reunión:  ASPG (Asociación Socio-Pedagóxica Galega) , NEG (Nova Escola Galega) , UCETAG (Unión de Cooperativas de Ensino de Traballo Asociado de Galicia), CIG-ensino, e STEG (Sindicato de Traballadoras e Traballadores do Ensino de Galiza). Durante o mes de novembro tamén se reuniron coa MNL  (A Mesa pola Normalización Lingüística) e CTNL (Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua). Neste mes de decembro que vai entrar en breves, levarán a cabo outras reunións con outros organismos do país.

Ademais, durante este ano 2010, a piques xa de rematar, levaron a cabo diferentes actos pola xeografía galega, para darse a coñecer e recabar novos apoios moi necesarios. Así, realizaron actos en Ferrol, Pontevedra, Santiago de Compostela,  As Pontes e Lugo.

Aínda fíca moito traballo por facer, pero as enormes ganas e ilusións existentes no equipo de traballo, farán que este proxecto se poda levar a cabo en pouco tempo. Galiza co Galego precisa de máis apoios e de máis axuda. 3000, 4000, 5000, 6000 (apoios) …cantos máis sexamos mellor!!

 

«Ou tomamos a iniciativa ou «suicidamos a nosa lingua

Neste ano pecharon as aulas de galego nas cidades, pecharon as galescolas mudándoas por «galiñas azuis», agóchase o uso do galego como lingua á infancia. Agora queren afogar aos servizos de normalización lingüística (de galego) dos Concellos, pasando duns orzamentos de 801.708 € en 2009, a 397.710 € no 2011 (-50%). Os políticos excluíntes teñen no seu ideario a eliminación das linguas propias (galego…). Non son estas razóns dabondo para apoiar o proxecto (social, sen ánimo de lucro) dunha rede popular de ensino en galego?.

Acaso non hai 3000 ou máis galegos que queiran “determinarse”, que queiran facer?. É esta cantidade de cidadáns (3000) os necesarios para garantir o inicio e futuro da rede popular de ensino en galego que faga efectivo o dereito a educación da nosa infancia.

Acaso é moito facer un préstamo na vida (dunha única vez), de 100 euros?. É esta a cantidade que 3000 galegos terían que achegar para garantir o funcionamento das escolas, a súa independencia, pluralidade, laicidade e calidade.

Se cadra é un gran esforzo contribuír con 10 euros anuais a Comisión promotora de ensino Galiza co Galego? É esta a cantidade, que os socios achegan como axuda para que a Comisión poida difundir a idea da aprendizaxe en galego, ter actos públicos, manter entrevistas,…. por toda Galiza.

Comisión, por certo que, como no famoso debuxo de Castelao, está en obras e na que hai sitio para todas e todos..

Cómpre ler con xenerosidade o bloque de Galiza co Galego, coas chaves dos nosos Precursores. Matinar nas accións dos nosos emigrantes que mandaron diñeiro para escolas, para o desenvolvemento, que inventaron o himno e música da nosa nación , que fixeron efectiva a (Real) Academia da Lingua Galega, que fixeron presente a nosa lingua o noso ser na escrita, que mantiveron a resistencia. Eles ademais de manifestarse, facían.

A lingua da infancia, a lingua materna, adquírese nos primeiros anos, e tamén se perde. É na infancia onde a aprendizaxe marca a personalidade do ser, onde pola nosa lingua, pola nosa paisaxe, polo noso clima, por toda a nosa contorna, facémonos galegos.

Reparade pois na importancia do proxecto da rede popular de ensino, na súa etapa infantil na que se está a traballar en Galiza co Galego para que funcione a partires do vindeiro ano 2011.

Galiza co galego vai en 2179 apoios, desexos de que se faga ensino en galego, pero necesita 3.000, 4.000, 5.000, …, precisa de todas as Boas e Xenerosas persoas da Nosa Terra.

Galiza co Galego non pertence a ningunha organización, está a disposición de todos e todas no seu blogue:  http://limiargalego.blogspot.com/  

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

22
Nov

A coherencia de Agustín Fernández Paz

   Posted by: garipano   in Artigos e Novas

 

O martes 16 de novembro de 2010,  o escritor galego Agustín Fernández Paz foi galardoado co Premio da Cultura Galega das Letras (Premios creados polo novo Goberno da Xunta de Galicia (PPdG) e que substitúen aos Premios Nacionais da Cultura Galega creados polo Bipartito e que refrescaron, renovaron e actualizaron estes premios). Despois de comunicárenlle a decisión, o noso escritor máis internacional decidiu rexeitar o galardón. As razóns polas que o rexeita pódense ollar nun comunicado tirado por Prolingua o pasado 8 de outubro do 2010. Deixámosvos de seguidounha nova que complementa a información vertida nesta entrada.

«Agustín Fernández Paz rexeita o Premio Cultura Galega das Letras

17/11/2010

O escritor Agustín Fernández Paz rexeitou onte o Premio da Cultura Galega das Letras, nada máis coñecer que o xurado destes galardóns o distinguía co recoñecemento. Nun comunicado remitido aos medios, ao pouco de facerse público o fallo, Fernández Paz explica que »cando os Premios da Cultura Galega foron convocados manifestei en diferentes foros o meu desacordo con eles». E engade: »En coherencia coa miña postura, agradezo o feito de que o xurado valorase a miña obra, máis non podo aceptar este premio».

Sobre as razóns da decisión, Fernández Paz remite a un comunicado da plataforma ProLingua do 8 de outubro no que, baixo o lema ‘Rosalía de Castro nunca aceptaría este ‘premio», se fai un chamamento ás persoas relacionadas co sector cultural a rexeitar os novos galardóns da Xunta. »Xulgamos lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a mesma cultura que se finxe exaltar con protocolario boato», se di no documento.

O pasado mes de xaneiro, o conselleiro de Cultura, Roberto Varela, anunciaba que suprimiría os Premios Nacionais da Cultura, implantados polo goberno bipartito. Explicaba daquela que custaban »unha fortuna» (tratábase de dez galardóns, dotados con 15.000 euros cada un) e que había que reformulalos (En opinión do PPdeG, os nosos artistas e intelectuais galegos deben vivir na miseria. A Cultura Galega non pode ser premiada con cartos, pero si a española!)  O conselleiro restabálle ademais importancia á relevancia duns premios »sen tradición», que só se entregaran unha vez (en 2008).

Dous meses despois, Varela anunciaba que se convocarían os galardóns, pero con importantes novidades. A primeira: desaparecería o calificativo de ‘nacionais’ (Iso, de feito é o que máis amolou ao PP, o feito de que se equiparase a Galiza como nación e que se lle tentase dar un maior recoñecemento aos premios implantados polo Bipartito. Agora voltamos a uns premios de feria que pouco ou ningún recoñecemento teñen cando veñen ofrecidos por un Goberno que desde que subiu ao poder só se dedicou a atacar e a restarlle dereitos á lingua galega). E con el desaparecían tamén os recoñecementos ás categorías Arquitectura e Espazos Públicos, Cultura Científica e Cultura Tradicional.(Segundo o PPdeG, estes son uns ámbitos que non merecen premios ningún. Os nosos científicos e arquitectos non pagan a pena!)

A convocatoria oficial dos premios publicábase nun DOG do mes de outubro e alí aparecía a terceira grande diferencia entre estes galardóns e os do bipartito: os premiados recibirían unha estatua ou obxecto conmemorativo e un diploma. Desaparecía a dotación económica.

Prolingua


Ao saír a convocatoria dos premios, diversos sectores da cultura galega manifestaron o seu desgusto polos cambios do certame. A plataforma a prol da defensa e promoción da lingua galegas ProLingua, que ten máis de 2.000 sinaturas no seu manifesto fundacional, entre as que están as de xente como Helena Villar Janeiro, Antón Reixa, Darío Xohán Cabana, Manuel Bragado e Cesáreo Sánchez Iglesias, entre outros, xunto a do propio Agustín Fernández Paz, fixo público un manifesto no que reprochaba á Xunta as súas políticas lingüísticas e animaba aos seus simpatizantes a rexeitar os novos Premios da Cultura.

»Ante a convocatoria da Consellería de Cultura e Turismo dos Premios da Cultura Galega, manifestamos que nin a actual Xunta nin o seu presidente, responsables ante a Historia de lexislaren por vez primeira contra a nosa lingua, e polo tanto contra o marco xurídico e fronte ao consenso que posibilitou a súa presenza pública, poden atribuírse agora o papel de benfeitores da cultura galega», dicía a plataforma. »Temos o convencemento de que nin as brillantes sensibilidades nin as mellores intelixencias deste país aceptarán ser utilizadas para sancionar políticas que causan división arredor dun dos símbolos maiores da nosa convivencia».A isto se remitiu Fernández Paz para rexeitar o seu galardón.

O xurado dos Premios da Cultura Galega 2010 determinou nunha reunición celebrada onte na Fundación Cidade da Cultura os sete premiados que recibirán os galardóns en recoñecemento do seu traballo creativo. Fernández Paz foi o galardoado co premio Cultura Galega das Letras »en recoñecemento a súa traxectoria vencellada á escrita galega». A súa candidatura foi realizada polo Consello da Cultura Galega e aprobada pola maioría do xurado.»

 

Desde este humilde blogue, damos todo o noso apoio á decisión de Agustín Fernández Paz de rexeitar este premio e animamos a todos os  nosos intelectuais, arquitectos, artistas, científicos etc que rexeiten, no caso de seren premiados nun futuro, estes galardóns. Nós tamén pensamos e defendemos que «Rosalía de Castro nunca aceptaría ese «premio»".

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 

Hoje queremos apresentar-vos a Associaçom Galega da Língua  (AGAL) , umha associaçom sem ánimo lucrativo criada e legalmente constituída em 1981 na Galiza  que visa a plena normalizaçom do Galego-Português da Galiza e a sua reintegraçom no ámbito lingüístico a que historicamente pertence: o galego-luso-brasileiro. Esta associaçom considera que o galego é a denominaçom que o português tem na Galiza e assume que o nome internacional é «português«: » O Galego-Português, na Galiza denominado Galego e internacionalmente conhecido como Português, é a língua própria de Galiza, Portugal e Brasil, sendo também língua oficial em Angola, Moçambique, Cabo Verde, Guiné Bissau, São Tomé e Príncipe, Timor Lorosae…, comunidade lingüística internacional conhecida como Lusofonia (também Galegofonia ou Galego-Lusofonia)».
Nom aposta pela normativa isolacionista (ou «isolata», em termos coloquiais) da RAG (Real Academia Galega), senom que defende que o galego deve fazer-se com a normativa que lhe corresponde por história; de facto, a sua Comissom Lingüística editou as suas próprias normas em 1983 com o título de «Estudo crítico das normas ortográficas e morfológicas do Idioma Galego».

Em maio de 1981 tiveram várias reunións na capital da Galiza, Santiago de Compostela, e que deram como principal conclussom era necessário aproveitar as novas condiçons políticas (Estatuto de Autonomía da Galiza) para poderem respostar aos problemas da língua galega. Acordou-se por tanto constituir umha associaçom (A AGAL) que teria como objectivo conseguir » umha substancial reintegraçom idiomática e cultural do galego, nomeadamente nas manifestaçons escritas, na área lingüística e cultural que lhe é própria: a galego-luso-africano-brasileira« (excerto dos primeiros Estatutos da AGAL).

O 9 de junho desse ano, redigiu-se na Corunha a Acta Fundacional, estabelecendo como membros da mesa Xavier Alcalá, António Gil Hernández, Manuel Miragaia, José Maria Monterroso e Joam Carlos Rábade. Em outubro desse mesmo ano, a associaçom legalizou-se e já em dezembro se elegiu o primeiro Conselho Nacional, presidido pelo membro fundador, Xavier Alcalá.

Presidências da AGAL:

- 1981 a 1982:  Xavier Alcalá (engenheiro de telecomunicaçons e escritor)

- 1982 a 2001: Maria do Carmo Henríquez Salido (linguista, professora da Universidade de Vigo)

- 2001 a 2007:  Bernardo Penabade (linguista e professor de Língua Galega no IES Perdouro de Burela)

- 2007 a 2009: Alexandre Banhos (sociólogo, funcionário).

- Desde 2009 o presidente é Valentim Rodrigues Fagim (Linguista e professor de português na Escola Oficial de Idiomas de Ourense).

Membros de Honra

Durante a sua história, sobre todo nos primeiros anos,  a AGAL distinguiu como membros de honra diferentes personalidades:

- Galegos: Ricardo Carvalho Calero e Jenaro Marinhas del Valle

- Galegos exilados e emigrados: Ernesto Guerra da Cal , Ricardo Flores,  Higino Martins 

- Portugueses:  Manuel Rodrigues Lapa, Óscar Lopes

- Brasileiros:  Leodegário A. de Azevedo Filho, Sílvio Elia, Gladstone Chaves de Melo
A AGAL como editora

A AGAL foi reconhecida formalmente como editora afinal de 2008  ao se integrar no Consorcio Editorial Galego. Contodo, já desde a própria constituiçom da associaçom editou obras ensaísticas , actas de congressos e livros de poesía, teatro ou narrativa de autores como:  Ramón Lôpez Suevos, Ricardo Carvalho Calero, Elvira Souto, Carlos Garrido, Carles Riera, Manuel María, Ernersto Guerra da Cal, Joao Guisán Seixas, Jenaro Marinhas del Valle.  

Além disso, desde o ano 1985 edita a revista Agália  (que tivi períodos de ediçom trimestral e mais recentemente semestral).

Em 2010, a AGAL Editora passou a se denominar Através Editora e  renomeou também as diferentes coleçons. Na sua estreia publicou já obras de Carlos Taibo, Séchu Sende ou Ugia Pedreira.

Página web da Associaçom Galega da Língua

AGAL

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

22
Set

O galego no labirinto

   Posted by: garipano   in Artigos e Novas, Cambiando de tema

Empregando o nome dunha sección  do xornal Galica Hoxe, queremos dar a coñecer diferentes aspectos e distintas noticias ao redor da lingua galega que xurdiron nas pasadas semanas. Que mellor título que «o galego no labirinto» para expresar a idea de acoso e derribo que está a vivir a nosa lingua na súa propia terra, Galiza.

En primeiro lugar, para poder entender as novas ás que nos referimos, sería moi interesante escoitar as palabras dun dos voceiros de Queremos Galego nunha rolda de imprensa feita onte mesmo (21 de setembro de 2010). Deixámosvos de seguido o vídeo no que poderedes escoitar atentamente o comunicado público feito por esta organización.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/CNoQlImGuLI" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

 

As palabras do voceiro de Queremos Galego, Carlos Callón, non deixan máis que en evidencia a situación crítica que está a vivir o galego hoxe en día no noso país. Fronte ás manipulacións continuadas da Xunta do PPdeG, atópase unha realidade moi diferente nas aulas de Galiza coa presenza dun decreto do "plurilingüismo" que no canto de continuar a senda do consenso lingüístico e o camiño de estabelecer unha maior presenza da nosa lingua nas aulas das escolas e institutos da Galiza (aspecto indicado e defendido no Estatuto de Autonomía de Galicia, na Lei de Normalización Lingüística, na Carta Europea de Linguas Rexionais ou minoritarias, etc), por primeira vez na historia da democracia, un goberno do PPdeG pón couto ao noso idioma galego e mesmo se atreve a reducir considereablemente a súa presenza nos centros educativos. Por primeira vez, un PPdeG cada vez máis reaccionario atrévese a prohibir o uso do galego en todas as materias de perfil técnico-científico: Tecnoloxía, Matemáticas, Física e Química...materias que presentan unha maior carga horaria, fronte ás materias de aspecto social: Historia, Ciencias da Natureza, Coñecemento do Medio ( Primaria) etc que presentan unha carga horaria e lectiva moito menor ás materias de carácter científica. Fronte ao "equilibrio lingüístico" ditado por Feijóo (presidente do PPdeG) atopámonos cunha realidade moi rechamante: das 9 horas semanais impartidas en castelán para o conxunto de materias como matemáticas, física e química, tecnoloxía etc...preséntase a impartición de tan só 3-4 horas na lingua galega para o conxunto de materias como Historia ou Ciencias Sociais,  Ciencias da Natureza ou Bioloxía/Xeoloxía (dependendo do ciclo no que se atope o alumnado), Coñecemento do Medio (Primaria). É ese o equilibrio lingüístico tan promulgado por Feijóo?

As Equipas de Dinamización Lingüística de todos os centros educativos da Galiza (antes deste decreto chamadas "Equipas de Normalización e Dinamización Lingüística...vemos neste novo nome o noxo que a palabra "normalización" lle ocasionaba ao PPdeG), veñen avisando desde hai un mes que o tan ansiado "equilibrio lingüístico" tan nomeado polo goberno de Feijóo será imposible de conseguir debido: 1º á escasa carga lectiva que supoñen as materias que se deben impartir en galego "por decreto"; 2º a presenza dun terzo das materias que serán impartidas en inglés sobre todo nos centros privados-concertados e que está a provocar que estas escolas e institutos impartan na lingua inglesa as materias que lles corresponden ser dadas en galego (Bioloxía e Xeoloxía, Historia, CC. Sociais, Coñecemento do Medio etc...). 3º a falta de apoio e material ao profesorado que impartirá as súas clases en galego, o que fai que a día de hoxe, co curso xa comezado, moitos mestres non dispoñan de material e libros adecuados para impartir as súas materias en galego...o que provoca que moito deste profesorado se pase ao castelán para evitar conflitos e unha carga de traballo inmensa que non poden levar a cabo, ou que outra parte do profesorado se vexa na tesitura de elaborar o seu propio material en galego para poder dar as súas clases nesta lingua...o que supón como xa indicamos unha carga de traballo impresionante. 4º as ameazas públicas do PPdeG de expedientar a todo aquel profesorado que se atreva a impartir materias en lingua galega que "por decreto" deben ser dadas en español.
Pois si, é a primeira vez na historia da democracia de Galiza que sobe ao poder un PP recalcitrante que se atreve a insultar e menosprezar o profesorado galegofalante ou que dán as súas clases en galego, e mesmo a ameazalos con expedientes ou incluso coa posibilidade de deixalos no paro simplemente por ter a "ousadía" de ministrar as súas clases en galego. Se o PPdeG se atreve a levar á práctica estas últimas accións, estaría declarando a guerra abertamente a todo o profesorado da Galiza. Porque hai que ter en conta que as ameazas directas do PPdeG só van dirixidas ao profesorado que se atreva a dár as súas clases en galego; porén o PPdeG non nomea sequera, moito menos ameaza, a todo aquel profesorado que ministre as súas aulas en lingua española ou en inglés cando "por decreto" deberían ministralas en lingua galega. Ollamos aquí unha declaración de intencións franquista e racista,que mesmo non chegou a suceder en numerosas ocasións nos últimos anos da propia Ditadura Franquista. Estamos perante un PP antidemocrático, preconstitucional e preautonómico que se sente con poder para levar a cabo calquera medida por moi impopular ou antidemocrática que sexa e que ten ao seu dispór unha boa parte dos medios de comunicación galegos: RTVG, La Voz, El Correo, La Opinión, La Región, El Progreso, Faro de Vigo, etc que crean unha opinión pública e social moi importante. O PPdeG terxiversa e manipula a realidade de continuado co apoio desta prensa antigalega que nunca, mesmo nos seus mellores tempos, defendeu a lingua e a cultura galegas. 

Aínda a semana pasada e esta mesma semana puidemos ler na diferente prensa galega unha nova que podería deixar abraiado a calquera persoa que estea ao corrente das denuncias que o decreto do "plurilingüismo" leva acumuladas no seu existir (Consello da Cultura Galega, Real Academia Galega, Sindicatos (STEG, CIG, CCOO, UXT), A Mesa pola Normalización Lingüística, ANPAS de colexios públicos e mesmo privados de Galicia e un longo etc...), e é que segundo o Conselleiro de Educación Jesús Vázquez, o Consello de Europa parabenizou abertamente o decreto do """plurilingüismo""". Esta nova pode resultar moi chocante se temos en conta que este mesmo ano, unha comisión de Queremos Galego acudíu a Europa para denunciar a situación que a lingua galega estaba a sofrer no seu territorio; visita a Europa que rematou co apoio e a solidariedade do propio Consello Europeo que ten a día de hoxe, no seu poder, toda a documentación que Queremos Galego e outros organismos enviaron a Europa sobre a situación crítica que está a vivir a nosa lingua. Por tanto, esta nova xurdida a semana pasada, pode resultar moi chocante se non souberamos que a conselleira europea que lle transmitiu os parabéns a Jesús Vázquez, na suposta reunión que tanto afirmou o conselleiro en celebrar, milita no propio Partido Popular. Iso xa di moito destes supostos "parabéns", que aínda por riba se fan en nome do Consello Europeo sen ter referencia o propio organismo desta reunión pantasma. A nova foi abertamente manipulada desde a TVG e a CRTVG e desde outros medios "galegos", chegando a convertela en noticia do día e da semana, cando estes mesmos medios acalaron até a saciedade todos os recursos habidos e por haber que este decreto posúe na Xustiza galega que a semana pasada tirou un auto (non sentenza) indicando que non suspendería o decreto do galego. Un auto que o PPdeG quixo elevar á categoría de sentenza, cando todo o mundo douto ou non tan douto en Dereito sabe que un auto non é máis que un aspecto cautelar de moito menor rango ca unha sentenza. As decenas e decenas de recursos abertos en contra do decreto do galego seguen o seu camiño na Xustiza, quen non tirou sentenza ningunha polo de agora. Tantas ganas de manipular e terxiversar a realidade mostra o PPdeG que quer tomar os galegos coma parvos e ignorantes?

Hai uns días os membros da Alianza Libre Europea elaboraron unha carta que dirixiron á Comisaria de Multilingüismo da Unión Europea, tras a manipulación da Xunta sobre a visita do Conselleiro de Educación ás Institucións comunitarias. Este é o contido da carta:

 

"O pasado 14 de setembro a Xunta de Galiza deu a coñecer aos medios de comunicación o suposto encontro que o Conselleiro de Educación e o Secretario Xeral de Política Lingüística mantiveron en Bruxelas coa Comisaria europea de Multilingüismo, Andrea Vassilliou. Segundo a versión ofrecida polo goberno galego, a comisaria gabou, un a un, todos os puntos da política lingüística do Partido Popular e do decretazo contra o galego, o mal chamado Decreto "para o plurilingüismo".

Reproducimos, polo seu interese, o texto completo da carta:

Sra. Comisaria,

Pola presente, os membros da Alianza Libre Europea, partido político europeo integrado no grupo parlamentario dos Verdes-Alianza Libre Europea/ALE, queremos transmitirlle a nosa sorpresa ante as declaracións realizadas polo Conselleiro de Educación da Xunta de Galiza o Sr. Jesús Vázquez, sobre a reunión mantida con vostede no día de onte no seu despacho da Comisión. O Goberno da Xunta emitiu un comunicado de imprensa que aparece hoxe en varios medios de comunicación no que afirma que vostede, na súa calidade de Comisaria "aplaudiu o Decreto de Plurilingüismo". Ben sabemos no eido europeo que as Comisarias e Comisarios estilan a ter un tipo de política prudente sobre o contido deste tipo de reunións con representantes de entidades subestatais como é o caso das Autonomías do Estado español, en especial cando non se traten políticas nas que a Unión Europea ten competencias directas ou propias, por iso aínda resulta máis estraña esta reacción do Conselleiro de Educación galego "atribuíndolle palabras de beneplácito".

Por ese motivo, e na confianza de poder recibir unha aclaración sobre esas declaracións e a reunión celebrada, en base á transparencia política e colaboración entre os membros do Parlamento Europeo e a Comisión Europea, queremos pór en coñecimento da Sra. Comisaria a seguinte información:

O cambio de Goberno galego en marzo de 2009 coa entrada do novo Goberno presidido polo Partido Popular provoca unha situación insólita desde 1983, rompendo o consenso lingüístico existente e voltando a situacións predemocráticas, empezando a recortar dereitos lingüísticos da lingua propia de Galiza, o galego, coa escusa de promover o plurilingüsmo e a aprendizaxe de línguas estranxeiras como o inglés, provocando numerosas críticas dos partidos da oposición (BNG e PSdG), da sociedade civil, do profesorado e o alumnado ante a presentación do Decreto Bases para a elaboración do decreto do plurilingüismo no ensino non universitario de Galiza, o 30 de decembro de 2009. Ese Decreto, a diferenza do expresado polo Conselleiro de Educación na reunión mantida con vostede, non respeita o modelo de plurilingüismo europeo porque non respeita o modelo legal existente de protección e defensa da lingua galega no ensino, vulnerando pois a normativa galega vixente, do Estado español e do Consello de Europa, como a Carta Europea de Lenguas Minorizadas e Rexionais.

Nese sentido queremos solidarizarnos novamente coa Plataforma Queremos Galego, que integra a 700 entidades e outros movementos civís, que aglutinou esta protesta social contra o recorte dos dereitos lingüísticos e que promoveu dúas manifestacións históricas o 18 de outubro de 2009 e o 21 de xaneiro de 2010 na histórica cidade galega e europea Santiago de Compostela. A reacción cívica de protesta de numerosos pais, nais e alumnado e da sociedade civil en xeral sobre este Decreto foi inmensa reclamando un modelo educativo que respeite os estándares europeos de plurilingüismo, empezando por respeitar a lingua propia, o galego, unha lingua milenaria desta nación europea e demandando que non se use o plurilingüismo como escusa de anulación do galego para que fique nun segundo plano educativo do ensino, tanto no horario lectivo como no contido cualitativo de impedir que determinadas materia científicas poidan impartirse en galego.

Como membros da Alianza Libre Europea, queremos denunciar esta situación e ademais facelo en galego para trasladarlle unha información contrastada coa proporcionada polo Conselleiro de Educación da Xunta.

A Alianza Libre Europea considera que o modelo de plurilingüismo defendido pola Xunta de Galiza vai en contra da política de plurilingüismo promovida pola Comisión Europea, porque en primeiro lugar, non está dotando os centros educativos nen do persoal nen dos instrumentos e recursos necesarios para poder posibilitar esta política e porque unha política que fomente o plurilingüismo en detrimento das linguas propias estaría atentando contra os dereitos lingüísticos. Por ese motivo, e dado que non foi posíbel realizar a entrevista solicitada o pasado 23 de marzo para os dáis 13 e 14 de abril, por atoparse a Comisaria no Consello de Madrid, solicitamos novamente unha entrevista para trasladarlle a nosa posición e documentación ao respeito da política de plurilingüismo galega.

Reciba o noso máis cordial saúdo.

Oriol Junqueras Vies
Eurodeputado de ERC de Catalunya, Membro da Comisión de Cultura e Educación do Parlamento Europeo

Jill Evans
Eurodeputada do Plaid Cymru de Gales, Presidenta da Alianza Libre Europea no Parlamento Europeo

François Alfonsi
Eurodeputado do PNC de Corsica

Ian Hudhton e Alyn Smith
Eurodeputados do SNP de Escocia

Frieda Broepels
Eurodeputada da NV-A de Flandres

Ana Miranda
Vicepresidenta da Alianza Libre Europea
Voceira do BNG en Bruxelas"

Non temos máis palabras para describir a situación que se está a vivir ao redor da nosa lingua, a galega. Fica nesta entrada a rolda de imprensa de Queremos Galego, unha carta da Alianza Libre Europea, as valoracións nosas como asociación que somos, e varias novas que incluímos de seguido. Só queremos dicir e trasladar que, perante a prepotencia de Núñez Feijóo e de todo o seu partido, o Partido Popular de Galicia, non ficaremos nunca calados como ben desexa Feijóo. A cada novo ataque que perpetren contra a nosa lingua e cultura, nós sairemos na súa defensa e para dicirlle a Feijóo que se nos queren calar terán que pasar por riba de nós!

As reaccións non se fixeron agardar e as deputadas e deputados do grupo parlamentario da Alianza Libre Europea (ALE), co impulso da galega Ana Miranda, veñen de lle dirixir unha carta -en galego -á Comisaria para pedirlle que aclare en que termos tivo lugar o encontro con Jesús Vázquez e Anxo Lorenzo e en que termos se produciron as súas declaracións, se é que existiron.

O grupo de deputadas e deputados da ALE recordan na súa misiva que as declaracións das comisarias e comisarios europeos adoitan, no caso de producirse, seren moi precisas e cautas, sobre todo ao tratar de materias que non son competencia directa da Unión, senón, como neste caso, das políticas dos estados e de entes subestatais, como é o caso da Xunta de Galiza.

As europarlamentarias e europarlamentarios asinantes ratifican o seu apoio solidario ao pobo galego na exemplar mobilización cidadá do último ano a prol da nosa lingua e da nosa cultura, vehiculizada a través da Plataforma Cidadá Queremos Galego.

 

«Queremos Galego critica a “manipulación informativa

 22/09/2010
 
A plataforma di que o TSXG non se pronunciou sobre o fondo do decreto nin houbo apoio da UE
 

A plataforma Queremos Galego definiu onte como “mordaza mediática” a situación existente na comunidade tras acusar á Xunta  de “manipular” a información emitida sobre o decreto do plurilingüismo. O presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Carlos Callón, asegurou que “o conselleiro de Educación dixo que este decreto ten o visto bo das plataformas comunitarias” cando, segundo explicou, “é mentira”, xa que “o único apoio é dunha eurodeputada do PP europeo”.

Callón tamén se referiu á información sobre o recente auto do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) como “a segunda manipulación grave” que “na súa literalidade di que necesita máis tempo” para analizar a legalidade do decreto e que “só entrará en profundidade cando emita sentenza”.

Callón denunciou que o Goberno autonómico e os medios de comunicación públicos “daban a entender que era unha sentenza e non un auto e que o tribunal non vía indicios de ilegalidade”. Neste sentido, recordou que o “decretazo se podería suspender en caso de que se expediente algún profesor por dar a súa materia en galego”.

Por outra banda, preguntado polas posibles mobilizacións debido á situación nas aulas, o presidente da Mesa declarou que a acción da plataforma Queremos Galego “sempre se compasa co movemento social”, que considera “fundamental” e “fai que as medidas máis agresivas de Xunta  non cheguen a concretarse”. Por iso, destacou que o colectivo está a elaborar un calendario de mobilizacións “en distintos graos” xa que o inicio do curso escolar está sendo, ao seu xuizo, “un caos”.

Pola súa banda, o secretario xeral de CIG-Ensino, Anxo Louzao, que o acompañou na presentación, asegurou que a igualdade de ambas as dúas linguas é “imposible” en termos matemáticos. Nesta liña, criticou que, mentres nos colexios “as materias en galego nin moito menos chegan ao 25%”, a súa presenza nos centros privados e concertados “non alcanza os dous díxitos”.

 

O PP PREGÚNTASE A SI MESMO

Por outra banda, onte o PP preguntou á Xunta  no Parlamento Galego sobre o novo sistema de subvención ás rendas máis baixas dos libros de texto fronte ao anterior de préstamo xeral para todos os alumnos. Segundo dixeron os populares, o novo sistema permítelle á Xunta aforrar cartos. Fronte a esta visión, o deputado socialista Guillermo Meijón asegurou que só os “caprichos” do novo decreto do plurilingüismo suporán que a Xunta “despilfarre” 12 millóns de euros.»

————————————————————————————————————————————–

Vota en contra dunha proposta do BNG
O PP volve negar o galego nas ciencias e na tecnoloxía

Redacción .  A portavoz de educación do BNG, Carme Adán, defendeu onte no Parlamento unha proposición non de lei sobre o dereito do profesorado de Ciencias a impartir as súas aulas en galego e a existencia e publicación de material didáctico axeitado no ámbito científico-tecnolóxico, iniciativa que foi rexeitada polo PPdeG. (Ao PPdeG éncheselle a boca falando de «liberdade lingüística»  e «liberdade de elección» mais na realidade, os únicos dos que dispoñen desas liberdades son os de sempre: os castelánfalantes).

Na súa intervención, a parlamentar nacionalista afirmou que a lingua galega se atopa nunha posición “asimétrica ou minorizada” e esta situación fai necesario emprender accións que garantan de “maneira plena” a súa aprendizaxe para que os nenos e nenas acaden as competencias  en galego e castelán ao remate da súa formación.

A deputada do BNG, que fixo un paralelismo entre a situación de desigualdade das mulleres en relación aos homes e a posición de desvantaxe do idioma galego fronte ao español, afirmou que ao igual que sucede coa discriminación de xénero, no ámbito lingüístico debemos partir de “situacións diferentes co obxectivo de acadar a igualdade”.

Igualdade

Carme Adán aseverou que “a igualdade debe ser o punto de chegada” e lembrou que  “con ese espírito” foi aprobada a Lei de Normalización Lingüística e a súa normativa.

Neste sentido, asegurou que a través da promoción e normalización de “xeito progresivo” é posíbel acadar a igualdade de uso e coñecemento da lingua galega de todos e todas aquelas que se atopan no seu período de formación.

Para a deputada  do BNG, o actual decreto “ produce unha discriminación material do galego” e explicou que do 40 por cento dos pais que reclamaron o ensino en galego en educación infantil só o 10 por cento o vai recibir.

 

 

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

14
Set

Os medios en galego importan

   Posted by: garipano   in Artigos e Novas, Cambiando de tema, Campañas

 

Ante as preocupantes novas canto ao feche de diversos medios escritos en galego, entre os que se atopan GZ Nación, Vieiros e A Nosa Terra ( este último afectando á versión do seu semanario que se vendía en diferentes librarías e quioscos galegos), diferentes intelectuais galegos crearon un manifesto de apoio aos medios escritos na nosa lingua que penduraron dunha páxina web. Dito manifesto recibíu en tan só 24 horas máis de 1.000 apoios e superou no segundo día da súa existencia máis de 2.000 sinaturas.  A recollida de sinaturas segue activa por tempo indefinido. Calquera persoa se o desexar, pode apoiar esta causa tan importante coma necesaria. É preciso que a xente galega se identifique cos seus medios en galego e que entenda que, permitir o peche e a morte de xornais na nosa lingua, dun xeito  impasible e sen tomar acción ningunha no problema, significa deixar morrer unha parte relevante da nosa propia historia como pobo.

O manifesto lanzado por diferentes persoeiros galegos reza o seguinte:

«Un país é o que fala. Galicia é o Galego. Ninguén pode matar unha lingua. Pero é moi fácil deixala morrer de inanición e abandono. Todos somos responsables de que a nosa lingua reciba a xustiza que merece e as oportunidades que se lle negaron na historia. Que haxa medios en galego importa. Resulta imprescindible para que a nosa lingua viva e medre con futuro. Apoiar ós medios en galego é axudarnos a nós mesmos e o que somos. Resulta cínico e irreal esperar que anos de intervención do mercado a favor do castelán vaian corrixirse sós. Alguén ten que facelo e ten que facelo agora.

Ningunha administración pública deste país pode declararse allea ou ausente cando pechan un tras doutro os xa poucos medios que apostaban pola nosa lingua. Ningunha administración pública pode dicir, sen faltar á verdade, que fixo todo o que podía facer, ou que non hai recursos porque estamos en crise. Demandamos do goberno que poña a vontade política e os recursos que non dubida en poñer para axudar a outros sectores ou medios que non o precisan tanto. Demandamos das administracións públicas que tomen a decisión de axudar aos medios en galego porque é xusto, porque o merecen e porque se lles debe.

Ningún lector ou espectador deste país pode tampouco declararse alleo ou ausente cando pechan un tras outro os medios que se fan na nosa lingua. Os únicos que realmente poden garantir o futuro de calquera medio son os lectores, as audiencias e os anunciantes. Algo falla nun país onde tanta xente se declara amante da súa lingua ou tantas empresas utilizan a galeguidade para posicionarse nos mercados, pero logo non hai nin lectores nin anunciantes para os medios que se fan en galego. A desaparición dos medios no noso idioma non é un problema nin unha responsabilidade da administración, é un problema e unha responsabilidade de todos.»

 

Apoiade o manifesto! Asinade na seguinte páxina web!

Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Neste verán as novas ao redor da lingua galega non foron nada alentadoras, excepto en contadas ocasións. Nos últimos meses fóronse sucedendo unha serie de feches indiscriminados de diversa prensa galega e dos seus correspondentes webs. A polémica comezou co peche do xornal dixital GZ Nación (cuxa páxina web xa non se pode localizar en ningún buscador da Internet) que pasou inadvertido para a sociedade e a prensa galega. Mais a cousa non quedou aí; despois seguiulle o feche de Chuza.org, a famosa comunidade virtual de información na que calquera usuario rexistrado podía subir novas referentes a Galiza ou ao mundo enteiro, pudendo estas ser votadas por todo o conxunto de persoas pertencentes a este sitio web  e desta maneira ser promocionadas (moi similar, por tanto, á conunidade española meneame) . Agora, no seu enderezo web pódese ler a seguinte información (Chuza): 

«chuza! pechou 

Tal como foi anunciado chuza! pechou as súas portas o domingo 25 de xullo de 2010 ás 23:59 logo de máis de 4 anos de funcionamento. Se fuches usuario, visitante ou tes curiosidade polo seu futuro agardo que esta información che sexa de utilidade. 

Onde vai a comunidade?

Pois estas úlitmas horas antes do peche houbo dúas propostas por parte de varios membros da comunidade: 

  1. A primeira é mudarse á rede social de novas portuguesa DoMelhor, aló foron varios usuarios e xa teñen actividade no sitio.
  2. A outra proposta xurdiu por parte doutro grupo de usuarios e propón darlle continuidade ao proxecto creando un novo chuza xestionado pola comunidade, para organizarse hai estas dúas páxinas: 

Que vai pasar agora

Nos próximos dias anunciarase a apertura do arquivo estático de chuza para a súa consulta online. 

Calquera novidade a maiores será anunciada nas seguintes páxinas que polo momento siguen funcionado: 

Que máis?

Darvos as grazas por todos estes anos de colaboración. Agardo que esta comunidade non desapareza e atope o seu acubillo aló onde se sinta máis cómoda. 

Eu paseino moi ben. Vémonos. 

–Berto Yáñez (bertez@gmail.com 

Calquera persoa interesada en axudar á comunidade Chuza para poder comezar de novo coa mesma forza ou se cadra máis do que xa tivo no seu momento, pode facelo poñéndose en contacto con eles no seu facebook (para iso tedes que ter vós mesmos unha conta facebook feita), contactando a través do grupo creado por eles no servidor Google (para iso tedes que ter aberta unha conta de correo electrónico en Google) , ou poñéndose en contacto con Berto Yáñez cuxo enderezo-e atópase unhas liñas máis enriba.  

É unha grandísima mágoa que unha comunidade virtual que estaba a ter tanto éxito se vira abocada ao feche. Son moitas as razóns que levaron a este feche (unha delas o contexto de crise económica que se está a vivir) , mais unha única, se cadra a máis chamativa e curiosa: a  falta de apoio explícito da Xunta do PPdeG cara todas as iniciativas (sexan do tipo que sexan) que supoñan dignificar a lingua galega e colocar o seu status onde se merece.  


Mais esta non foi a única nova desagradábel ao redor da lingua galega nos últimos meses. Unhas horas despois de anunciar Chuza o seu propio peche, o xornal dixital Vieiros que contaba con 20. 000 lectores diarios da Galiza e de todo o mundo saltou á prensa declarando que se vían obrigados a pechar o afamado xornal e por conseguinte o seu portal dixital. As circunstancias que provocaron a súa definitiva desaparición foron as seguintes, como ben se reflicten nun texto elaborado polo seu propio editor: 

«NOTA DO EDITOR 

Até sempre

Hoxe, 24 de xullo de 2010 e véspera do Día Nacional, Vieiros pecha logo de 15 anos de ilusión e esforzo por manter o medio que sempre soñaramos.
 

 

Nacemos cando a rede galega estaba aínda en cueiros e ningún medio do país estaba na web. Tivemos a mesma forma de entender Galiza que aquela revista homónima do exilio liderada por Luís Soto: un país moderno e aberto ao mundo, sen complexos e con todo o futuro por diante.

Vieiros foi desde o comezo unha iniciativa aberta e independente, que pretendeu abeirar a toda a comunidade de galegos alí onde estiveren, na crenza de que Galiza non é só un territorio, senón tamén un espazo de comunicación. E nese espazo, Vieiros converteuse no cerne de múltiples proxectos, tanto propios como alleos. Do seu impulso xurdiu o primeiro especial electoral on-line (Eleccións Galegas de 1997), a primeira ciber-charla cun persoeiro (Isaac Díaz Pardo), o primeiro vocabulario sexual realizado coa colaboración dos lectores, a primeira experiencia de creación literaria en rede (Por conto alleo, de Camilo Franco), ou a creación de ‘A Polo Ghit’, o primeiro concurso da canción galega do verán.

Como punto de referencia dos internautas galegos no mundo, Vieiros chegou a ter até máis de trinta correspondentes-colaboradores en diferentes lugares do mundo: desde Gotemburgo a Nova York pasando por Bos Aires e O Bierzo . Asemade, deulle abeiro a colectivos e outras publicacións, como o IGADI, Tempos Novos, Canal Ciencia, Federación Ecoloxista Galega ou Irimia.

Mais foi o labor informativo diario o que consolidou Vieiros como medio de referencia da Internet galega, sobre todo a partir do Prestige, cando -cun esforzo informativo sen precedentes- acompañamos a resposta social diante da catástrofe mentres a meirande parte dos medios maioritarios miraban cara a outro lado.

Sen embargo, e a pesar dos seus máis de 20.000 lectores diarios, Vieiros nunca foi un medio rendible e necesitaba absorber parte dos recursos necesarios para sobrevivir dunha empresa do mesmo accionariado.

En xuño de 2009, nunha situación de aparente bonanza económica no seo das dúas empresas, unha auditoría externa desvelou irregularidades económicas e administrativas de extrema gravidade, cuxa responsabilidade foi asumida por escrito polo daquela xerente e apoderado das empresas, Óscar Martínez, quen terá que responder diante da xustiza.

Este proceso levou ao peche da outra empresa e de forma inmediata deseñouse xunto cos traballadores un plan de viabilidade para salvar Vieiros, cousa que non foi posible dada a gravidade da situación, á que houbo que sumarlle o duro golpe da crise económica.

Foi pois un ano moi difícil no que empresa e traballadores intentamos de todos os xeitos manter acesa a estrela de Vieiros, pero chegou a hora de renderse.

Neste momento, só resta darlles as grazas a todos os lectores, aos que creron neste proxecto, colaboraron nel e puxeron o seu grao de area para que outro xornalismo galego fose posible. E moi especialmente aos traballadores e aos opinadores, pola súa entrega e compromiso inesgotable.

Foi un pracer. Até sempre.

Lois Rodríguez, editor de Vieiros» 

O PPdeG deixou que morrera Vieiros, sen intervir para consolidar a súa viabilidade. Fronte aos millóns de euros que o PPdeG outorga cada ano a xornais como La Voz de Galicia, El Correo Gallego, La Región, La Opinión, Faro de Vigo etc…non quixo axudar economicamente a un xornal de importante calibre como é Vieiros. As únicas razóns deste partido como sempre: ser un xornal de crítica oposto abertamente á política do PPdeG, ter un éxito tremendo non só entre a xente galega que vive na Galiza, senón tamén entre a xente galega emigrada en calquer país do mundo e entre as persoas que estaban a aprender a lingua galega fóra da nosa terra…e inda por riba estar escrito en galego. Eses son os pecados que cometeu Vieiros para que a carraxe que sente o PPdeG contra toda aquela xente que usa o galego e que se opón á forma de facer deste (des)goberno actuara de catalizador para acabar asasinando a un medio de grande importancia.  

Porén, a pesares de que este feche foi seguido dunha forte polémica que fixo correr ríos de tinta entre bastantes xornalistas galegos e entre a xente da mesma rúa e que mesmo chegou a que os Partidos políticos da oposición no Parlamento de Galicia preguntasen ao PPdeG por este feito, non remataron aquí as cousas. Nas últimas semanas, o xornal dixital A Peneira, con máis de 25 anos de historia, ocupou a portada de numerosos medios galegos para denunciar a situación económica na que se atopaba culpando á propia Xunta do PPdeG de non tender a man e de mesmo boicotear este xornal.  

   

«Os problemas financeiros poñen en perigo o xornal

A Peneira’»

 

22/08/2010 

 

Despois do peche do portal Vieiros  e o agregador Chuza, agora os problemas financeiros tamén están a facer perigar a viabilidade do xornal A Peneira, un dos grandes emblemas da prensa comarcal e local galega. A elevada dependencia da publicidade institucional – parece ser a circunstancia que provocou o desequilibrio orzamentario da empresa editora. Ademais, a escasa publicación de anuncios do goberno autonómico de Feijóo tamén contribuíu a que a entrada de beneficios se miminizara. 

“Ata inicios de 2009 a cousa ía ben. Porén, despois das eleccións deixamos de recibir publicidade da Xunta  e isto notouse moito. De feito, no último ano non nos puxeron nin un só anuncio”, explica o director de A Peneira, Guillermo Rodríguez. 

Para el, a meirande equivocación que se cometeu daquela foi manter o nivel de gasto de anos anteriores. “A Peneira non podía seguir cunha carga de salarios como a que tiña, porque no 2008 xa rondaba o 40% dos ingresos e no 2009 incrementouse esa porcentaxe ata o 62%. Aguantamos durante o 2009 porque foi cando se cobrou a axuda de 2008 da Xunta polo uso do galego. Entón fomos tirando e gastamos todo canto tiñamos, pero como sinala o dito popular, ‘cando se acaba o gran do canastro…”, explica a Xornal de Galicia. 

Os problemas económicos acabaron redundando no despedimento dos traballadores que sacaban adiante a publicación e que denunciaron que se lles adebedaba a nómina de seis meses, algo que Rodríguez desminte, afirmando que “só son cinco meses e medio e o que falta da última mensualidade é o que van cobrar cos ingresos procedentes da publicación dunha Guía do concello de Tui que se fixo”. 

En canto á viabilidade do proxecto e as pantasmas dun posible peche, Guillermo Rodríguez móstrase, en principio, optimista. “Agora mesmo penso que A Peneira non vai rematar a súa andaina, pero non se poden facer moitos cálculos porque outros históricos como Vieiros sofriron o mesmo e mira como acabaron. Creo que todo vai depender dos anunciantes e mais dos lectores”, afirma. Polo de agora, as baixas dos redactores estanse a cubrir, de cara a sacar o próximo número, con colaboradores externos que non cobran polos seus servizos. “Temos que publicar porque diso depende a chegada da axuda polo uso do galego, para a que xa presentamos a documentación pertinente”, remata.»

 

Queremos dicir aquí que nos parece lamentábel a actitude do propio director d’ A Peneira perante as acusacións dos seus traballadores por levar seis meses sen percibir o salario, «só son cinco meses e medio e o que falta da última mensualidade é o que van cobrar cos ingresos procedentes da publicación dunha Guía do concello de Tui que se fixo”. Con todo, fóra de polémicas monetarias, novamente o PPdeG négase a tender a man a calquera empresa iformativa de prensa escrita que sexa contraria aos intereses do seu partido e que publique todo en galego. Habería que retirarlle as axudas millonarias que o PPdeG reparte manirotamente a toda a prensa que lle «lambe o cú» (como se acostuma informalmente dicir) e que lle fai as campañas electorais dun xeito caciquil e vergoñento (ou sexa, unha boa parte da prensa da Galiza) e repartir todas esas millonadas entre os XORNAIS REALMENTE GALEGOS !! Millonadas que reparte mesmo afirmando que é para motivar o uso do galego nesta prensa cando soamente empregan  en galego, un ano tras outro, os topónimos da Galiza!! É iso decencia? É iso boa gobernanza? É iso o «único galeguismo verdadeiro existente en Galicia» como ben proclama Feijóo nas súas comparecencias perante a prensa? É iso «galeguismo» ou mellor dito fascismo recalcitrante? Un galeguista non deixaría morrer a prensa escrita en galego e outorgaría as axudas  a quen realmente o merece polo uso do galego!! O que hai que ouvir a día de hoxe! 

A pesares de que a entrada que estamos a escribir xa é longa de abondo, aínda non chegamos ao final da escrita, xa que, esta mesma semana saltou á prensa a desaparición do semanario d’ A Nosa Terra dos quioscos e librarías galegas, provocando que soamente os lectores do xornal A Nosa Terra só podan ter cita con este diario a través da súa versión electrónica pendurada na Internet.  As razóns da desaparición do semanario d’ A Nosa Terra son as mesmas que levamos esgrimido nesta entrada.  Podedes ler de seguido varios artigos ao respecto tirados de diferentes medios galegos e publicados nos últimos días e mesmo nas últimas horas.  

Nova tirada do diario «El País» 

» ‘A Nosa Terra’ se vuelve virtual 

El medio en gallego más veterano se convierte en diario digital tras suspender pagos y renunciar a su edición semanal en papel

01/09/2010 

Lleva más de un siglo sorteando dificultades, censuras directas o encubiertas y obstáculos de toda índole. Pero sobreviviendo. Aunque a partir de hoy, de nuevo y por enésima vez en su historia, la cabecera de la prensa en gallego más antigua, A Nosa Terra, faltará a su cita semanal con los quioscos. Por primera vez en tres décadas y por tiempo indefinido (o actual PPdeG móstrase moi intolerante coa lingua galega. 30 anos, xusto cando comezou a democracia. Isto dá  a coñecer que nin Fraga someteu a tal calibre de inanición os medios galegos. O da actual Xunta do PP é unha auténtica aberración. Non son demócratas, son franquistas acérrimos!).  La histórica publicación, que inició su andadura el 4 de agosto de 1907 en A Coruña de la mano, entre otros, de Manuel Murguía, Manuel Lugrís y Uxío Carrel Aldao, pasa a la virtualidad. Será desde hoy un diario sólo disponible en Internet. 

La profunda crisis económica y de identidad que golpea la prensa mundial sin excepciones acabó por obligar a Promociones Culturais Galegas, SA, su editor desde 1977, a presentar un concurso de acreedores -antigua suspensión de pagos- para afrontar su falta de liquidez y la imposibilidad de renegociar su deuda. Pero no es la única razón: está también «la tremenda campaña de la Xunta del PP para cargarse todo lo que tenga que ver con la base del gallego y la cultura gallega», según denuncia su presidente y consejero delegado, Afonso Eiré. Hace poco más de un mes, el Día Nacional de Galicia, se extinguió en la Red Vieiros, el primer medio digital en gallego. Plegó velas, tras 15 años de travesía, por graves problemas económicos. 

Formaba parte de la Asociación de Medios en Galego, que tuvo hace un poco una entrevista de «lo más desalentadora», según Eiré, con responsables de la Xunta en busca de apoyos. «Amparándose en la crisis redujeron a la mínima la ayuda, sólo hay 60.000 euros para todos (para todos os medios escritos en galego, hai que explicar) , y su respuesta fue que si no es rentable publicar en gallego, que nos pasemos al castellano. O que cambiemos de línea editorial», relata.(60 mil euros para repartir entre todos os medios que publican en galego. O que provoca que a cada medio lle toquen faragullas. En cambio, podemos ver como a Xunta do PPdeG dá anualmente 1 000 000 de euros a La Voz de Galicia, outro 1 000 000 de euros a El Correo Gallego e así sucesivamente con outros xornais como El Progreso, La Región, Faro de Vigo, Atlántico etc… e despois ampárase na crise económica para soamente dar 60 mil euros a todos os medios en galego!! Este comportamento da Xunta de Galicia do PP só merece os alcumes de cínico, hipócrita, fascista, franquista, aproveitado e carroñeiro! Aínda por riba teñen a tremenda «cara» de dicir que «si no es rentable publicar en gallego que se pasen al castellano» , pero de que van estes? Primeiro, como vai ser rentable escribir en galego cando  a maior parte dos medios en galego non poden saír á rúa? Se non saen á rúa non son visíbeis o que provoca que a maior parte da xente NON OS COÑEZA. Segundo, imposible que sexa rentable cando a Xunta limita senón quita directamente todas as subvencións á prensa que edita en galego e «afoga» con subvencións a aqueles medios que só escriben en galego os topónimos (e outras veces nin iso). Que cada un xulgue como quera, mais aquelas persoas que declaran abertamente que a Xunta do PPdeG está co galego e que o promociona, só pode ser tachada de cínica, hipócrita e PROVOCADORA! 

El más antiguo medio íntegramente en gallego, de ideario nacionalista, sufrió el recorte nada más llegar el PP a la Xunta, en marzo de 2009. A Nosa Terra está en la biblioteca del Congreso de los Estados Unidos, que mantiene vivas cuatro suscripciones desde 1979.Pero la Xunta y el Parlamento gallego cancelaron las suyas nada más estrenar Alberto Núñez Feijóo la Presidencia de Galicia, denuncia Eiré. (Teñen suscricións na USA e o PPdeG cancela a súa propia nada máis subir ao poder. Os «»"»"nosos»"»" políticos do PPdeG mostran un desprezo absoluto cara a historia e a cultura galegas. A única historia que conciben é a historia nacional de España (EGPAÑA, EGPAÑA Y EGPAÑA) , que nada ten a ver coa historia galega, coa historia Basca, coa historia catalá, coa historia valenciá, coa historia asturiana . A actuación do PPdeG perante este feito só se pode definir de insensible coa cultura, lingua e historia propias do lugar no que goberna ). 

 El semanario, con sede en Vigo desde 1981, no está aún en situación de echar el cierre. Mantiene su plantilla de 28 personas, continuará como diario digital y con su principal negocio, la actividad editorial, aunque editar libros, y más en gallego, sea otra empresa en peligro de extinción.(A  editorial que máis títulos ten sacado en galego ao longo da súa historia verase abocada a pechar esa súa rama polos caprichos fascistas do PPdeG. Bo titular. Debería darlle vergoña a unha boa parte dos que votan o PP por «tradición». O odio visceral do PP cara todo o galego non ten límites. Que será o seguinte? Construír gettos para os galegofalantes para poder separalos dos castellanofalantes, en plan getto de Varsovia? ) 

Pero para abaratar costes y antes de ponerse en manos de un juez, era imprescindible suprimir la revista en papel a todo color que salía cada jueves. Un formato estrenado hace apenas tres años, cuando la publicación se hizo centenaria y «nadie veía venir la crisis». Con una tirada de 10.500 ejemplares y más de 3.000 suscriptores, entre ellos un centenar de universidades a través del planeta, la publicación en gallego con más solera desaparece tras 33 años.(Preguntoulle Feijóo a eses 3.000 suscritores se querían ver desaparecer a revista d’A Nosa Terra? Tan «»"demócrata»"» como é o Feijóo con tantas (pseudo)enquisas feitas nas súas costas, como non puido facer unha enquisa para preguntarlle á xente se quería ver fechada esa publicación? Seica lle ían dar cun canto nos dentes? Vendo a imposición da Xunta que aboga pola morte de todos os diarios críticos e en galego, teñen as persoas galegas e os miles de suscritores aos diferentes medios galegos a «Liberdade» tan proclamada pola Xunta do PPdeG de elixir?? Elixir seguir lendo prensa en galego non está entre as medidas do goberno. Mais ben o contrario. Só debe existir segundo o PpdeG a liberdade de ler prensa en castellano (e a poder ser, achegada á ideoloxía da Xunta de Galicia…senón é así fican pechadas e «sanseacabó» ): La Voz, El Correo, El Progreso, La Región, La Opinión, Diario de Pontevedra, Faro de Vigo, Atlántico etc…esa é a única liberdade proclamada polo PPdeG!) 

«A Nosa Terra es una constante de supervivencia, seguro que reflotará y volverá al mercado», dice esperanzado Afonso Eiré. Recuerda que en 1981, tras el intento de golpe de estado del 23-F, la publicación faltó tres meses a su cita con los lectores porque le aplicaron, siendo director en funciones, la llamada Ley de Defensa de la Constitución por publicar cuatro artículos en los que reivindicaba Galicia como nación o sostenía que Moncho Reboiras -ahora oficialmente reconocido como víctima de la represión franquista- había sido asesinado. 

Eiré nunca fue juzgado y la publicación, reconvertida en semanario tras cambiar su sede de Santiago a Vigo, volvió a los quioscos. Hasta hoy. «Problemas económicos siempre tuvimos, pero fuimos sorteándolos con sucesivas ampliaciones de capital». La fusión de las cajas gallegas, con las que la revista llevaba un año intentando renegociar su deuda, fue determinante. 

Dificultades financieras y censuras políticas siempre formaron parte de la historia de A Nosa Terra. Avatares, retiradas y reapariciones se sucedieron en su segunda etapa, como portavoz de As Irmandades da Fala (1916-1932) y del Partido Galeguista (1932-1936). 

Tras la sublevación militar de Franco, A Nosa Terra pasó a ser, editada en Argentina, el difusor de los ideales nacionalistas en el exilio. «No hay un intelectual o escritor gallego relevante del último siglo que no colaborase en este proyecto, todos escribieron en estas páginas», sostiene Eiré al citar a Bóveda, Castelao, Cunqueiro, Vicente Risco, Ramón Suárez Picallo, Carvalho Calero, Filgueira Valverde o Cabanillas. Son tan innumerables como los artículos que recogen el transcurrir de Galicia durante más de cien años. Su historia, por el momento, continuará en el ciberespacio. Con esperanza de volver a ser una realidad de papel.» 

 
A pesares de que esta é unha nova realmente triste e que pode provocar en moita xente unha fonda carraxe ou malestar ante as actuacións do actual (des)goberno que nos (des)goberna, se cadra hai datos para sermos un pouco máis optimistas. Ao que nos referimos pode lerse na seguinte nova tirada do «Correo Gallego». Dicir que, ler esta nova breve tan magnánima coa situación d’A Nosa Terrra neste diario que se proclama «gallego» e «galleguista» cando non para de botar pedras diariamente contra a lingua e a cultura da Galiza sorprendeunos moito.   

«‘A Nosa Terra’ recibe un respaldo solidario

02.09.2010

Impactado se mostraba a mediodía de ayer Afonso Eiré, presidente y consejero delegado de A Nosa Terra, por el gran apoyo recibido tras conocerse que la versión en papel del medio en gallego más veterano desaparecía esta semana de los quioscos, manteniendo a partir de ahora su contacto con los lectores únicamente a través de la Red. (E os que non teñen internet que? Enfástianse? É esa a  arelada «»"Liberdade»"» do PPdG?? Pois vaia «»"liberdade»"» do grelo!) 
 
 

Un apoyo que le sorprendía aún más si cabe cuando, ya a media tarde, aseguraba que habían sido numerosos los compañeros y profesionales de otros medios de comunicación los que se habían puesto en contacto con él para mostrarle su solidaridad. 

Algo que, desde el punto de vista de Eiré, «da unha idea do carácter distinto de A Nosa Terra». 

Unas muestras de apoyo generalizadas que le hacían sentirse ayer un poco más esperanzado de que pronto puedan volver a mantener su cita periódica en los quioscos. 

Entre ellas, y según indicó a este diario, varias iniciativas para crear una red de plataformas solidarias mediante las que se pueda ayudar a superar los duros momentos por los que atraviesa la centenaria cabecera, que salió a la calle por primera vez hace 103 años, y que ahora se ha visto obligada a presentar un concurso de acreedores. Un proceso de cuya resolución dependerá, en buena medida, el futuro de A Nosa Terra, y que Eiré confió en que «se faga no menor tempo posible para poder negociar cos acredores». 

Tras insistir en que el problema «hai que enmarcalo nunha situación de crise, pero tamén de acoso á cultura e á lingua galegas», reconoció que no se sabe hasta qué punto afectará un posible ERE a la plantilla, pero dijo que si se lleva a cabo «eu serei o primeiro en ir ao paro como traballador, e como presidente intentarei sacalo a flote o antes posíbel». (Oxalá que así sexa, porque a xente que le seguindo a súa liberdade de elección A Nosa Terra ten que enfastiarse por un capricho cerril e fascista da Xunta de Galicia! Liberdade, si oh…onde??) 

Por último, para fechar esta entrada reproducimos unha opinión de María Val ao respecto que recollimos aínda hoxe pola mañá do diario Xornal . 

«Feijóo apaga as voces críticas 

03-09-2010

   

   

   

Castelao, Risco, Cunqueiro, Bóveda… Todos eles deben estar a tremer de pena nas súas tumbas trala noticia do peche da edición en papel d’A Nosa Terra, cabeceira centenaria que os acolleu no seu seo e que foi testemuña, sempre desde o compromiso máis fiel, do rexurdir galeguista e nacionalista deste país. Non é novo que se ausente dos quioscos. Entre o primeiro número, en 1907, baixo a dirección de Uxío Carré Aldao, e as transformacións máis recentes do seu produto, co recente redeseño do semanario e a posta en marcha do seu portal en internet, pasaron moitas cousas. Non só na publicación que fora voceira das Irmandades da Fala (1916-1932) e o Partido Galeguista (1932-1936), senón tamén no seu contorno social e ideolóxico.

A través das súas páxinas buscou a normalización dunha lingua que está de loito case rigoroso desde que Feijóo asumiu o goberno da Xunta. Esta enésima ausencia, porén, é se cadra máis grave que as anteriores. Primeiro, porque revela a fraxilidade empresarial, cen anos despois, dunha voz imprescindíbel para o pluralismo informativo en Galicia. E segundo, porque acontece nun contexto de recesión económica global e en paralelo a unha profunda crise dos medios de comunicación. Alfonso Eiré, o seu actual presidente, vincula o mal momento que atravesa a empresa, tamén editora de libros, coa “política en contra do galego do PP”. Porque antes que A Nosa Terra en papel fóisenos o portal Vieiros e pechou Chuza. A Peneira, tras 25 anos como emblema da prensa comarcal, loita a duras penas por sobrevivir. A redución das axudas da Xunta aos medios en galego foi tan drástica que, segundo pon de relieve Eiré, o semanario recibiu no 2009 a mesma cantidade que este ano se deu para repartir entre todos, 60.000 euros.

Ter unha lingua propia leva consigo que Galicia dispoña dun orzamento público para fomentala, tamén nos medios de comunicación. Por paradoxal que pareza, o que sucede na práctica é que son precisamente os medios que máis publican en galego os que menos fondos reciben das arcas públicas, que priman xornais que empregan o castelán na práctica totalidade das súas informacións e que mesmo chegan a censurar colaboradores que utilizan a lingua propia acotío. A trampa está en que que grazas á súa maior difusión, estes medios “xustifican” a suposta proxección social que alcanzan os seus contados textos en galego. Pero, na trastenda, isto non é máis ca unha burda compra da información, un intento do Goberno de garantirse, coa escusa destas axudas por medio, as menos críticas posibles á súa xestión. Esta é unha das perversións que explica a marxinación á que están sometidos os medios en galego, cuxa liña ideolóxica tampouco agrada os actuais gobernantes. Eiré lembra unha reunión mantida entre a Asociación de Medios en Galego cos responsables da Xunta en busca de apoios. A resposta foi clara: se non é rendible escribir en galego, hai que pasarse ao castelán ou “cambiar de liña editorial”.

O Goberno bipartito supuxo un avance con respecto aos tempos de Manuel Fraga, que Feijóo se encargou de laminar, ata o punto de que a prensa en galego está hoxe peor que na era da Xunta gobernada polo ex ministro de Franco, que xa é dicir. 


E nós dicimos:

 ISTO PASA POR VOTAR A PARTIDOS QUE NUNCA APOIARON NIN LOITARON POR GALICIA EN NINGÚN MOMENTO. OS GALEGOS TEÑEN QUE APRENDER MOITO. AÍNDA LLES FALTA MOITA FERVEDURA!
 
  
Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

29
Xul

Libros en galego: Literatura infantil

   Posted by: garipano   in Libros en galego

Título: Alicia no País das Marabillas
Autores: María Lado, Lewis Carrol
Ilustradora: Ana Santiso

Edicións do Cumio recupera este clásico de Lewis Carrol achegándonos, nesta ocasión, unha adaptación da novela orixinal pensada especialmente para os nenos. O libro, editado en gran formato e atoda cor, no que se dá unha importancia esencial ás ilustracións da artista Ana Santiso.

“—Que amoladura! Gustábacheme ben saír a xogar a ese xardín! –dixo Alicia mentres deixaba a chave enriba da mesa. E tivo sorte, porque alí mesmo, sobre a mesa, descubriu unha botelliña cunha etiqueta que dicía «Bébeme». Alicia cavilou un anaco se debía bebela ou non. E como dicía «Bébeme» e non dicía «Veleno» nin nada así, finalmente decidiu botarlle un bo grolo. Mmmm… estaba ben bo, que sabía a filloas con azucre, e a orellas de Entroido e a lacón con grelos… e ademais fíxoa encoller e encoller ata que xa cabía pola portiña!!!”

Título: O gato con botas
Autores: Charles Perrault, Fino Lorenzo
Ilustrador: Fino Lorenzo
Tradutor: Fino Lorenzo 

Edicións do Cumio recupera este clásico infantil nunha edición dirixida aos primeiros lectores baseada nas ilustracións do artista galego Fino Lorenzo. Un libro editado en formato grande
e tapa dura, con ilustracións a toda cor que espertarán a imaxinación dos máis pequenos.

“—Meu amo, deixa xa de laiarte! Coas túas botas vellas, ese macuto e o meu xuízo, conseguirei que sexas a envexa da bisbarra. Confía en min! Sen cavilar máis, o mozo deixouse convencer. Moitas veces vira o gato facer marabillas na procura de ratos.”

 Título: Gústame o chocolate
Autores: Davide Calì / Evelyn Daviddi
Colección:
Linteo Infantil e Xuvenil

Para nenos de até 7 anos

» Gústame o chocolate: moito, moitísimo!
Gústame cheiralo, miralo, tocalo:
pero maiormente comelo!
O chocolate presta sempre, sempre é bo,
sempre é diferente: nunca hai abondo!»
«Si, de acordo; pero que di a mamá?»

«Para as ilustracións deste libro, os autores percorreron os mercados da área metropolitana de Nova Iorque buscando hortalizas expresivas. Talláronse cun simple coitelo exacto e realzáronse con outras materias naturais, tales como os feixós pencados para os ollos e o zume de remolacha para as bocas. Despois fotografáronse conseguindo o estado de ánimo desexado da forma máis orixinal e divertida. «

Título:  Que tal, vexetal? (Alimentos con sentimentos)
Autores:
Saxton Freymann / Joost Elffers
Colección: Linteo Infantil e Xuvenil

Para nenos de até 7 anos

 

Título: A colección de galletas
Autores: Davide Calì, Evelyn Daviddi / Millán Picouto
Traducción: Millán Picouto
Colección: Linteo Infantil e Xuvenil

Para nenos de até 7 anos

«Na miña colección… hai unha galleta para erguerse da cama pola mañá e outra para soñar con aventuras mariñas. Hai unha galleta feita de beixos e outra feita de lembranzas. Hai unha galleta que é mellor non comer e hai outra secreta que ninguén debe ver. En fin, hai unha última galleta que se chama así porque…»

Título: Contos para nenos que dormen deseguida
Autor: Pinto & Chinto

Editorial: Kalandraka

«A primeira montaña que houbo no mundo era unha montaña moi ambiciosa. A primeira montaña que houbo no mundo quería ser aínda máis alta do que era. Púxose a crecer, a crecer…

Estes 28 relatos destacan non só pola brevidade, senón tamén pola súa agudeza narrativa, os xiros literarios e o gran sentido do humor. Son historias baseadas no nonsense que apostan pola orixinalidade e a chiscadela intelixente. Partindo da sinxeleza, sorprenden os lectores con cambios inesperados no curso dos acontecementos e finais que debuxan sorrisos, deixando un pouso de lectura gratificante, sacudindo a creatividade e invitando á reflexión.»

Título: Oh, as cores!
Autor: Jorge Luján
Ilustrador: Piet Grobler
Editorial: Kalandraka

«O peixe adormiñou na area de tanto que o arrolou a marea.

Jorge Luján repasa a gama cromática con pequenos poemas, asociando cada cor a elementos da natureza, emocións ou sensacións. Os suaves e fluidos versos sobre a azul expansión do ceo, o branco vestido da noite ou os froitos da laranxeira brilando como pequenos soles parecen lixeiros e fráxiles.
Así de delicadas, e cun gran poder suxestivo, son as ilustracións en acuarela de Piet Grobler. Colocados contra os fondos de cores fluintes e pintadas con pincel groso, poden atoparse filigranados animais, prantas e obxectos: pequenos paxaros e peixes, diminutas bolboretas, flores ou o remo dunha barca, parecen flotar nestas páxinas.»

Título: Milu
Autor:  Manuel Rivas
Ilustradora: Aitana Carrasco
Editorial: Kalandraka

«…A Milu pareceulle que algo malo rodeaba a súa casa. Era moi raro perder as cancións e perder o bolso e perder o pan. E mesmo os pais, ás veces perdíanse e non volvían á casa. Pero ela tiña a Nana. Estaba todo o tempo soa con ela e non a perdería.

“Milu” relata as vivencias dunha nena en apuros. Cando o seu pai deixa de cantarlle cancións e a súa nai deixa de ter expectativas, unha pequena televisión convértese na súa única compañía. Milu é a voz de moitos nenos e nenas que padecen situacións de desvantaxe social e non poden gozar do seu dereito a vivir en familia. Pero a súa historia lémbranos que hai lugar para a esperanza.»

Título: O Rei Oso Branco e outros contos marabillosos
Autor:  Tim Bowley

Ilustrador: Óscar Villán
Editorial: Kalandraka

«O mozo entrou no bosque ao lombo do seu cabalo máxico. Cos seus ollos feroces, o peito ancho e os cascos de ferro, non se parecía a ningún outro cabalo do mundo. De súpeto…

Este libro de relatos é unha mostra dos mellores contos do narrador Tim Bowley, ilustrados por Óscar Villán co seu inconfundible estilo. Contos do mundo, sobre reis e princesas, mundos fantásticos e animais parlantes.»

Título: Bonecas para recortar. Conxuntos musicais
Produto infantil / xuvenil tirado por Ouvirmos

Cos Bonecos para recortar de Ouvirmos serás violinista, gaiteiro, guitarrista… ou baterista. Poderás tocar o bombo, o tamboril, o saxofón… ou os teclados.

Troca os instrumentos e a vestimenta e séntete parte da banda.
Recomendados para menores de 18 anos ou para quen nunca quixo deixar de ser crianza.

 

Chuzame! A Facebook A Twitter


Cartaz da edición Festigal 2010

Este ano o Festigal volta con forza como sempre!!  Ídesvos perder a súa nova edición??!!

Na páxina web da Organización deste exitoso evento podedes atopar información sobre a edición do Festigal 2010! Animamos a todo o mundo a que se traslade o 24 e 25 de xullo a Santiago de Compostela e acuda ao Campus Universitario Sur da capital da Galiza para poder gozar durante dous días da mellor música e das mellores actividades posíbeis!

O Festigal está situado no Campus Sur, moi preto do Casco Histórico da cidade de Santiago.
Se vés en coche podes aparcar na parte sur do propio campus. De todos xeitos, dende o centro da cidade podes vir a pé ata o recinto en poucos minutos.

Tamén podes vir en bus ou en tren. As dúas estacións fican preto do Festigal.


Para calquera dúbida poñemos á tua disposición o seguinte telefone: 981 55 42 00, ou en info@festigal.com.
Os concertos organízanse en dous días (24 e 25 de xullo) da seguinte maneira:

 

- 24 de xullo: 23:00h

Os Cuchufellos

Galegoz

Banda Potemkin

Santa Macairo Orkestar

- 25 de xullo: 22:00h

Bellón Maceiras Quinteto

O’ Questrada    /  O’ Questrada (páxina web oficial)

Susana Seivane 

Zona Xantar 2010 
 
- Sábado 24 de Xullo

13:00.

Actuación do Grupo os Folerpas

16:00

Actuación do Grupo os Folerpas

-Domingo 25 de Xullo

16:00.

Actuación Grupo Tradicional

Actuación do Grupo Tantonostén

Galería das Novas Tecnoloxías e Contidos Culturais en Galego 2010

- Sábado 24 de Xullo

19:00h. Presentación de toupa.net cultura para levar

20:00h. Lanzamento de MUSICANDO CARVALHO CALERO, concurso organizado por AGAL e Komunikando onde grupos e solistas musicarán poemas, textos e audios do profesor Carvalho Calero.

21:00h. Presentación aCentral Folque. Centro galego de música popular. aCF ensina, nas escolas de Compostela e Pontevedra. Organiza cursos con especialistas internacionais de: acordeón diatónico, zanfona, gaita, voz, percusión… aCF investiga, asesora, divulga. aCF produce a nivel nacional e internacional.

- Sábado 24 e domingo 25 de Xullo

Asociacións e información ao teu dispor os dous días de Festigal para saber máis e resolver dúbidas sobre:

Software Libre:

 


Proxectos:

 

Reditegal  : Recursos Dixitais e Tecnolóxicos en Galego, un proxecto incipiente, que ten como obxectivo xerar contido dixital en galego.

A Casa de Música: Un proxecto para a difusión, asesoramento, información sobre música licenciada baixo licenzas libres.

Galería das Ideas 2010

- Sábado 24 de Xullo

18:30h.
Cultura libre? Dereitos de autoría, creación e cultura galega
·
Xabier Seixo. Reditegal
· Francisco Alvarellos. A Casa da Música
· Pedro Silva. Blogaliza
· Marcos Paino. Komunikando.net
· Ana Luisa Bouza, deputada BNG no Parlamento galego

20:00h
A quen beneficia o esquecemento? A voltas coa memoria histórica
· Xoan Carlos Garrido. Historiador
· Lourenzo Fernández Prieto. Universidade de Santiago de Compostela; Coordinador do proxecto Os nomes, As Voces.
· Carmen Blanco. Escritora
· Manuel Monge. Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña
· Dionisio Pereira. Historiador
-

Domingo 25 de Xullo

18:00h

Mulleres en marcha até que todas sexamos libres!
Presentación da III Acción Internacional da Marcha Mundial das Mulleres

18:30h.

Relixión, laicismo e sociedade no ano Xacobeo
· Comba Campoy, xornalista. Revista TEMPOS
· Francisco Carballo. Historiador
· Carme Adán. Deputada BNG no Parlamento galego.
· Anselmo López Carreira. Catedrático Historia IES. Profesor UNED
· Andrés Torres Queiruga. Filósofo e Escritor

Galería das Letras 2010

LIBRARÍAS
ANDEL DO LIBRO DE VIGO
PEDREIRA DE SANTIAGO

www.imperdivel.com
EDITORIAIS
OQO
A NOSA TERRA
GALAXIA

Sinatura de libros polos/as autores/as ao remate da presentación.

Durante os días 24 e 25 farase mención á saída da revista Galegos cunha edición especial sobor de Rosalía de Castro.

- Sábado 24 de Xullo

11:00h. Apertura
13:00h. Presentación do libro Cantares Galegos, adaptado polo académico da AGLP o profesor Higinio Martíns.
Falarán:
· Heitor Rodal, editor
· Ernesto Souza. Da AGLP e responsabel da edición dos clasicos da Galiza
· Concha Rousia, poeta
· Higinio Martins, profesor

16:00h. Presentación do proxecto LIQUILI(portal galego de cultura infantil)

16:30h. Presentación do libro Noente Paradise de Ugia Pedreira en AGAL

17:15h. Presentación dos textos do Congreso sobre Chao Rego.

17:45h. Presentación do libro Animais! de Sechu Sende en AGAL.

18:30h. Presentación do libro Sol de Inverno (PREMIO XERAIS 2009) de Rosa Aneiros en Edicións Xerais de Galicia.
Falarán:
· Manuel Bragado, editor de Xerais de Galicia
· Rosa Aneiros, autora
19:15h. Presentación do libro En castellano no hay problema de Carlos Callón en Edicións Xerais de Galicia.
Falarán:
· Manuel Bragado, editor de Xerais de Galicia
· Alba Nogueira, profesora da USC
· Caetano Díaz, director do xornal Galicia Hoxe
· Carlos Callón, presidente da MNL e autor do libro

20:00h. Presentación do libro Lingua e futuro, coordinado por Goretti Sanmartín en Edicións Laiovento
Falarán:
· Fráncisco Pillado, editor de Laiovento
· Narciso de Gabriel, escritor
· Goretti Sanmartin, coordinadora.

20:45h. Presentación do libro Filhos da brétema de Artur Alonso Novelhe en Galiza Editora.
Falarán:
· Artur Alonso Novelhe, académico da Academia Galega da Língua Portuguesa

21:00h. Presentación do libro Una monarquía protegida por la censura de Iñaki Anasagasti na editorial Foca- Akal.
Falarán:
· Xosé Manuel Pérez Bouza, senador
· Iñaki Anasagasti, escritor.

21:30h. Presentación de Tres cores: azul de Moncho Iglesias na editora Estaleiro.
Falarán:
· Vítor Suárez, filólogo
· Samuel Solleiro, atropólogo
· Moncho Iglesias, autor

22:00h. Presentación do libro Estudos xurídicos sobre o Decreto do plurilingüismo de Luís Villares en edicións Laiovento

- Domingo 25 de Xullo

15:30h. Presentación Galiza en Suíza, Galicien und die Schweiz, La Galice en Suisse
Falarán:
Xurxo Martínez Crespo
Luís Manuel Calvo Salgado
16:00h. Presentación do libro Quero saber onde se agacham as cores de Carlos G. Figueiras con ilustracións de Leandro Lamas en Galiza Editora

16:30h. Presentación do libro Un home impuntual de Pepe Cáccamo na editorial Galaxia.

17:00h. Presentación do libro Parecía nao pisar o chao de Carlos Taibo en AGAL.

17:45h. Presentación do libro O Clamor da rebeldía. Rosalía de Castro, ensaio e feminismo de María Pilar García Negro en edicións Sotelo Blanco.
Falarán:
· Diego Pardo Amado
· María Pilar García Negro, autora.

18:30h. Presentación do libro O coitelo en novembro de Marilar Aleixandre en Edicións Xerais de Galicia.
Falarán:
· Manuel Bragado, editor de Edicións Xerais de Galicia
· Dolores Vilavedra, escritora e crítica literaria
· Marilar Aleixandre, autora do libro

19:15h. Recital de poesía, Uxío Novoneyra e Rosalía de Castro.

20:00h. Presentación do libro A Intervención de Teresa Moure en Edicións Xerais de Galicia.
Falarán:
· Manuel Bragado, editor de edicións Xerais de Galicia
· Teresa Moure, autora do libro
20:45h. Presentación do libro O segredo de Marco Polo de Francisco Castro na Editorial Galaxia.

21:30h. Presentación en exclusiva da primeira versión en galego-portugués do Sempre en Galiza en AGAL.

EXPOSICIÓN

Feminismo galego: Cambios sociais e dereitos das mulleres
Fundación Galiza Sempre
Obxectivos e reivindicacións do feminismo galego ao longo da historia.

 

Galería Audiovisual e Teatro 2010

- Sábado 24 de Xullo

De 16:00h a 18:30h no Café Concerto
Obras premiadas no Festival de Cans:

· MAKING OFF Cans 2009

· A NENA QUE TIÑA UNHA SOA ORELLA, de Álvaro León.
Premio do xurado á mellor curta de animación.

· PEQUENA GRAN AVENTURA, de Juan Carlos Abraldes.
Premio do público á mellor curta de animación.

· NUESTRA FE EN EL VENENO, Franc3s, realizado por Javi Camino.
Premio do xurado ex aequo ao mellor videoclip.

· GRELO 66, de Kastomá, realizado por Gaspar Broullón e Matías Tarrío.
Premio do xurado ex aequo ao mellor videoclip.

· IN SILENCE, de Catpeople, realizado por Adrián Pérez.
Premio do público ao mellor videoclip.

· INSTALACIÓN, de Xosé Díaz.
Premio do público á mellor curta de ficción


FILMINHO  FESTIVAL DE CINEMA GALEGO E PORTUGUÉS
Vila Nova de Cerveira e Tomiño. Do 19 ao 26 de setembro de 2010
· DEUS NÃO QUIS. António Ferreira. Portugal 15’

· CORRENTE. Rodrigo Areias. Portugal 15’

· BERBERECHO II. José Manuel Bazarra Maneiro. Galiza 22′

· ARCA D’ÁGUA. André Gil Mata. Portugal 23’

· ANTES de AMANHÃ. Gonçalo Galvão Teles. Portugal 15’
- Domingo 25 de Xullo

De 16:00h a 18:00h no Café Concerto

Obras premiadas no FESTIVAL DE CANS:

 A NENA QUE TIÑA UNHA SOA ORELLA, de Álvaro León.
Premio do xurado á mellor curta de animación.

· PEQUENA GRAN AVENTURA, de Juan Carlos Abraldes.
Premio do público á mellor curta de animación.

· NUESTRA FE EN EL VENENO, Franc3s, realizado por Javi Camino.
Premio do xurado ex aequo ao mellor videoclip.

· GRELO 66, de Kastomá, realizado por Gaspar Broullón e Matías Tarrío.
Premio do xurado ex aequo ao mellor videoclip.

· IN SILENCE, de Catpeople, realizado por Adrián Pérez.
Premio do público ao mellor videoclip.

· INSTALACIÓN, de Xosé Díaz
Premio do público á mellor curta de ficción.
FILMINHO: FESTIVAL DE CINEMA GALEGO E PORTUGUÉS

· DEUS NÃO QUIS. António Ferreira. Portugal 15’

· CORRENTE. Rodrigo Areias. Portugal 15’

· BERBERECHO II. José Manuel Bazarra Maneiro. Galiza 22′

· ARCA D’ÁGUA. André Gil Mata. Portugal 23’

Galería da Cultura Tradicional 2010

ASOCIACIÓN DE GAITEIROS GALEGOS

- Sábado 24 de Xullo

· Mostras (durante todo o día)

· Mostra de Instrumentos Tradicionais

· Mostra de Traxes e Bonecas Tradicionais

· Posto informativo e de venda da AGG

· A partir das 17.00h:
Actuación do Grupo Os Folerpas (Carpa AGG -Pasarrúas FESTIGAL)

· A partir das 18.00h:
Actuación do Grupo de Baile Armadanzas de Laraño.

- Domingo 25 de Xullo

 Mostras

· Mostra de Instrumentos Tradicionais

· Mostra de Traxes e Bonecas Tradicionais

· Posto informativo e de venda da AGG

· Mostra de Oficios Tradicionais (GRUPO DE PORTADORES DE TRADICIÓN ORAL SAN TIRSO DEL EO)

· A partir das 16:30h:
Actuación do grupo TNT- Tanto nos Ten (Carpa + pasarrúas)

· A partir das 17:00h:
Representación explicada Mostra de Oficios Tradicionais

· A partir das 18:30h:
Obradoiro de Xoguetes Sonoros a cargo de Pablo Carpintero

· A partir das 19:30h:
Obradoiro de Baile Tradicional a cargo de Gustavo Couto

· A partir das 20:00h:
Actuación zanfonas
Espazo de Animación 2010

- Sábado 24 de Xullo

De 17:00h a 20:00h.
A Caixiña dos Mistos. Cine para nenos e nenas


- Domingo 25 de Xullo
De 16:00h a 17:30h.
Zampadanzas. Obradoiro de danzas do mundo para todas as idades.

 

17:30h.
Babaluba. Obradoiro de maquillaxe

De 18:15h a 19:15h
Teatro de Títeres Babaluba. “Marusía”

De 19:15h a 20:15h
Codia e Miolo: “Portando contos, bicos e abrazos”. Mimo e clown

Asociacións, Artesanía e Tendas  2010
Feira de Asociacións

ASOCIACIÓN GALEGA DE HISTORIADORES E MURGUIA REVISTA GALEGA DE HISTORIA
ESCULCA – OBSERVATORIO PARA A DEFENSA DOS DEREITOS E LIBERDADES
ADEGA
MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES
MOVEMENTO GALEGO AO SOCIALISMO – ISCA
FUNDACIÓN FEDERICO ENGELS
SALVA O TREN
FUNDACIÓN CONTRA A IMPUNIDADE
Partido dos Trabalhadores PT. Brasil
AS-PG
CIG
FORGA
A MESA
COMITÉS
MÁIS GALIZA
FUNDACIÓN BAUTISTA ÁLVAREZ
REVISTA TERRA E TEMPO
GALIZA NOVA
FUNDACIÓN GALIZA SEMPRE
BNG
INSTITUTO CULTURAL BRASIL-GALIZA
ASSOCIAÇÄO PRÓ ACADEMIA GALEGA DA LINGUA PORTUGUESA
FRUGA

Galería artesanal
Exposición e venda de artesanía galega

Cristina Bañado
Martín Morales: Madeira
En Coiros: Coiro
David Regueiro: Talla e pirogravado
Carolina: Orfebrería e ganchillo
Glaucy Furtado: Artesanía do Brasil
Marta Gómez Ocampo: Artesanía ecolóxica
Puntosalvo: Prendas de punto e complementos
Caurelor: Castañas e licores artesáns
Tenda Galiza Artesanía : Obradoiro Trebopala
O Lar do Artesán: Coiro, macramé, acuarelas
Francisco Lorenzo: Pirogravado madeira
Javier Adrián Mari Gugliotta: Tecido, caleidoscopios,
Wioletta Repkowska: Macramé, colgantes, prata, debuxo….
Luz Ferro: Marroquinería
Eva Martín González: Pinto roupa, textil
Maica Novo: Roupa de seda da India
Angelline
Sofía Rubio Torres: Roupa da India e artesanía galega
Marta Miñambres: Camisetas pintadas a man, colares
Ana Formoso Barreiro: Pel, bolsos, gorros
Juán de Díos Rueda López: Coiro
Roberto Lascaño: Coiro, camisetas
Elisa Peña: Coiro e incenso
J y Jana: Bolsos Gorros
Javier Toledo Jiménez: Pel
Federico Dinapoli Fariña: Macramé, pel e roupa
Begomayo: Cristal fusión
Marta Portela: Roupas pintadas a man

 

Tendas

· aCentralFolque
· A cova do abalorio
· A pola na pola
· Caramuxo
· Lobishome
· Isla Malabar
· Nicetrip
 Reizentolo 
· Polifemias
· Disergal
· Novo Circo Galego 
Radiofusión, a emisora do Festigal

Radiofusión emite en directo desde o FESTIGAL.

Zona de xantar/bar

Postos para xantar e cear os dous días con oferta gastronómica variada.

Zona de Acampada
Terreo para a instalación de tendas de acampada.

 

Café Concerto 2010

Sábado 24 de Xullo

De 16:00h a 18:30h AUDIOVISUAL
· FESTIVAL DE CANS
· FILMINHO. FESTIVAL DE CINEMA GALEGO E PORTUGUÉS
De 18:30h a 19:30h LITANEI
De 19:30h a 20:30h DJ MARCELO
De 20:30h a 21:30h SNATCH
De 21:30h a 23:00h DJ MARCELO «Noites do Brasil”

 

LITANEI
A  linguaxe do jazz, o son e dinámica da música clásica e unha porta aberta á experimentación e música de raíz.
Litanei é o dúo formado por Paco Dicenta ao baixo de sete cordas , efectos, looper e voz e Mónica de Nut á voz, efectos e looper. Paco Dicenta é baixista e contrabaixista. Fórmase con Paco Charlín, Juan Castro, Kin García, Pedro Barreitos e Pepe Bordallo. Formou parte de numerosas bandas de jazz, funk, latin, Word music, pop, rock, rythm’n’blues, percusión africana… Mónica de Nut fórmase na música clásica licenciándose na Escola Superior de Canto de Madrid, na música tradicional galega con Chisco e Mercedes Peón e no jazz con Suso Atanes, Ramón Bermejo, Abe Rábade e Paco Charlín.

 

SNATCH

(Rock Galego)
Cuarteto afincado en Santiago, composto por: – Paola Piñeiro (voz) – Xermán Prieto (guitarra) – Pablo Laranxo (baixo) – Jacobo Gallego (batería). En xaneiro de 2007 gravan a súa primeira maqueta con Pablo Barreiro(Rtvg). Preséntanse ao concurso A polo ghit coa súa canción «Bikos from Madeira». En xuño gañan o II Certame Millarock 07.  A día de hoxe levan ás súas costas máis de 200 concertos por salas de Galiza.

A diversidade de estilos, dentro do amplo abano da música negra (rock clásico, blues, reggae, soul, funk, pop…) conforma a nosa máxima. Mesturamos temas de composición propia en galego con versións.


- Domingo 25 de Xullo

 

De 16:00h a 18:00h AUDIOVISUAL
· FESTIVAL DE CANS
· FILMINHO. FESTIVAL DE CINEMA GALEGO E PORTUGUÉS
De 18:00h a 19:00h HÉCTOR LORENZO &  ÁLVARO VIEITO  
De 19:00h a 20:00h DJ MARCELO
De 20:00h a 21:00h ALEJANDRO VARGAS TRIO 
De 21:00h a 22:00h DJ MARCELO «Musica do Brasil»

 

HECTOR LORENZO & ALVARO VIEITO

(Bossa nova e jazz vocal)

Hector Lorenzo. Guitarrista e cantante compostelán que colabora con distintos músicos galegos como Quim Farinha, Carmen Dor, Pablo Seoane ou Uxía.

Alvaro Vieito realizou estudos en Estudo escola de música (Diploma Profesional en música moderna e jazz) e na New School University of New York. Tivo como profesores de instrumento a: Vic Juris, Lage Lund, Jonathan Kreisberg, Rory Stuart, Marcelino Galán, Michel González, entre outros.

ALEJANDRO VARGAS TRÍO

(Jazz Cubano)
 
ALEJANDRO VARGAS, na actualidade é un dos pianistas, compositores e intérpretes de jazz máis sobresaíntes da nova xeración de músicos cubanos.
Profesor da Escola de Arte de Cuba e o Instituto Superior de Arte (ISA). «Trapiche», o seu último CD, foi premio Disco Cuba ao mellor traballo discográfico do ano.
Chuzame! A Facebook A Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Olark Livehelp